Илмсиз донишманднинг энг яққол белгиси — кўп гапириб, кам англашидир. У ҳар бир масалада фикр билдиришни бурч деб билади. Гўёки дунёда жавобсиз савол қолмагандай, ҳар мавзуда ҳукм чиқаради. Ҳолбуки, ҳақиқий олимлар билмаган масалаларида: «Билмайман», деб айтишдан уялмайдилар. Чунки илм инсонга фақат билимини эмас, балки ўз чегарасини ҳам танитишни ўргатади.