Odamzod ilmni oʻrganish orqali hosil qiladi. Oʻrganish esa kishining tafakkuri, narsa va hodisalarga kuchi yetganicha aniqlik kiritishdir. Ilmni odam bolasi yaratilgandan boshlab toʻxtovsiz ravishda oʻrganadi. Ilm inson vujudining xushmanzara bogʻidir va odamiylik olamining javohirga boy togʻidir. Ilm axloqi odamning qimmatbaho libosi va u kiyim turlarining eng chidamli matosidir. Agar inson ilm nuri bilan oʻz yoʻlini yoritmasa zulmat va nodonlik koʻchasida qoladi. Kishi qalbining nuri, ilmi va maʼrifati bilan baquvvat boʻladi. Ilmdan hali hech kim zarar koʻrgan emas. Ilmni egallab olish esa bir sanʼatdir. Yaxshi tahsil koʻrgan va ilm nuri bilan xulqini yaxshilagan har bir inson har joyda izzat topadi. Alloh taolo ilmli kishining darajotlari yuqoriga koʻtaradi. Ilm-inson uchun ziynat. - “Tillar” kafedrasi katta oʻqituvchisi F.YERNAZAROV
1441-yil 9-fevral — Alisher Navoiy tavallud topgan sana. Hirot — Alisher Navoiy tavallud topgan shahar. Xuroson davlatining poytaxti. G‘iyosiddin Bahodir (Kichkina) — Alisher Navoiyning otasi, Temuriylar xonadoniga yaqin amaldorlardan. Onasining ismi hech bir tarixiy manbalarda uchramaydi. Ammo, otasi va onasi o‘z davrining ma’rifatli kishilaridan bo‘lgan, Temuriylar saroyida xizmat qilgan: Otam bu ostonning xokbezi, Onam ham bu sara bo‘ston kanizi (“Badoyiul-bidoya”). Mirsaid Qobuliy, Muhammad Ali G‘aribiy — Alisher Navoiyning tog‘alari, o‘z davrining ma’rifatli kishilari, shoirlari. - Toshkent islom instituti talabasi Ahmadjon MAMASOLIYEV
Navoiy “Anvar-i Suxan” (She’riyat nuri) deya atalishi bejiz emas, chunki u o‘z davrining eng yetuk ziyolilaridan biri sifatida til, adabiyot, falsafa, siyosat va ilohiyot sohalarida ulkan yutuqlarga erishdi. Mazkur maqola Alisher Navoiyning ko‘p qirrali faoliyatini, uning turkiy adabiyot va til taraqqiyotiga qo‘shgan salmoqli hissasini, davlat boshqaruvidagi rolini, homiylik faoliyatini va sufiylik falsafasini atroflicha tahlil etishni maqsad qiladi. - Toshkent islom instituti talabasi Bibiaisha NAJIMATDINOVA
Ислом дини инсонни фақат ибодатга чорлаб қолмай, балки уни жамият ичида меҳр-оқибатли, адолатли, самимий ва ҳамжиҳат бўлиб яшашга ҳам ўргатади. Чунки инсон ёлғиз яшаш учун эмас, балки бир-бирини тушуниб, қўллаб-қувватлаб, яхшиликда ҳамкор бўлиб яшаш учун яратилган. Шунинг учун ҳам Исломда биродарлик тушунчаси жуда муҳим ўрин эгаллайди. Исломда биродарлик — бу фақат қон-қариндошлик билан чекланадиган алоқа эмас. У иймон, тақво ва инсонийлик асосида шаклланадиган, қалбларни бирлаштирадиган муқаддас риштадир. Бу биродарлик инсонларни бир-бирига яқинлаштиради, уларнинг орасидаги душманлик, ҳасад, адоват ва ғазабни йўқотади. - Тошкент ислом институти 2-курс талабаси Тоҳирбек РАҲМОНОВ
Islom dini insoniyatga rahmat sifatida nozil qilingan ilohiy taʼlimot bo‘lib, uning asosiy maqsadi — insonning eʼtiqodi, axloqi, huquqi va jamiyatdagi munosabatlarini adolat asosida tartibga solishdir. Ushbu maqolada Qurʼoni karim, sunnat, fiqh manbalari hamda tarixiy tajriba asosida Islomda boshqa din vakillariga munosabat masalasi keng yoritiladi. - Toshkent islom instituti talabasi Abduqodir QODIRALIYEV
