Азобларга тўла сабр-бардош... Оғриқ икки хил бўлади: жисмоний ва ҳиссий. Касаллик − жисмоний оғриққа сабаб бўлса, яқин кишиси, севганини йўқотиш эса ҳиссий оғриқни келтириб чиқаради. Ҳомила тушиб қолишида эса, оғриқнинг ҳар иккала тури ҳам мавжуд. Бу сизга ҳам жисмоний, ҳамда руҳий жиҳатдан бирваракайига азоб келади, демакдир.
Аллоҳ сабр ато этсин, ўкинманг! "Эй-воҳ, афсус, ҳомиланинг юраги урмаяпти.." Истар-истамас қулоғимга чалинаётган ушбу даҳшатли, аммо бу сўзлар миямни ўқдек тешиб ўтди. Изтироб, қайғу, ҳасрат бутун вужудимга тарқалиб, томирларим орқали бутун танамга, ҳатто ҳужайраларимгача ёйилиб кетди. “Йўқ-йўқ! Бўлиши мумкин эмас!” ҳайронман, ишонмайман, карахт аҳволга тушиб қолдим. Фақат йиғи, йиғи, йиғи... шунчалар ожизман-ки, йиғлашдан бошқа ҳеч иш келмайди қўлимдан. Турмуш ўртоғим билан қилган не-неларни орзу-умидларимиз, илк эркатойимизга қандай чиройли исмларни топиб қўйганимиз, кўзимиз кўрмаган кўз-қувончимиз учун қандай режалар тузганимизни эсга оламан, беихтиёр... бироқ яноқларимдан тинимсиз оқётган аччиқ кўзёшларимдан бошқа ҳеч нарса йўқ эди шу дам қўлимда...
Abu Umoma roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Menga juma kuni va juma kechasi salovat aytishni ko‘paytiringlar. Kim menga bir salovat aytsa, Alloh unga o‘nta salovat aytadi, deganlar”. (Imom Bayhaqiy rivoyati) Nabiy ssllallohu alayhi vasallamga salovat aytish Qur’on orqali ham, hadislar bilan ham buyurilgan amaldir. Nabiy ssllallohu alayhi vasallamga Alloh taolo, farishtalar va payg‘ambarlar ham salovat aytishadi. Biz mo‘minlar ham salovat aytishga buyurilganmiz. Bu, nafaqat Alloh oldidagi bandalik vazifamiz, balki iki olam saodatini ko‘rsatgan ikki olam Sarvari oldidagi ummatlik tashakkurimizdir!
Ishorai sabboba namozda tashahhud duosining “Laa ilaaha illalloh” kalimasini aytish chog‘ida o‘ng qo‘l ko‘rsatkich barmog‘ini yuqoriga ko‘tarishga aytiladi. Arab tilida ko‘rsatkich barmoq “sabboba” deyilgani uchun ushbu amal shunday nomlangan. Mazkur kalima nafiy, ya’ni inkor va isbotni o‘z ichiga olgani kabi, barmoq ishorasi ham shu ma’nolarni ifodalashi lozim.
Ibn Sa’d Tilmisoniy o‘zlarining "Mafoxiru ahli mufaxxor" kitoblarida bunday deydilar: "Agar Nabiy sollallohu alayhi vasallamga salovat aytishni tark qiluvchi, Ramazon haqini va ota-onaga yaxshilik qilishni tark qiluvchi insonlarni uqubat borasida birlashtirib turgan ma’no nima?", deyilsa, javob quyidagicha bo‘ladi: uqubatning bir xil ekanligi gunoh mohiyatining bir ekanligidan kelib chiqadi. Chunki yuqorida zikr qilingan uch holatda ham tark qilinayotgan narsa bitta u Alloh taborak va taoloni ulug‘lashdir. Buning bayoni shuki... Nabiy sollallohu alayhi vasallamga salovat aytishga kelsak, u Allohdan Nabiy sollallohu alayhi vasallamning ulug‘lanishini va darajalari yuksaltirilishini so‘rashdir. Bu ham aslida Alloh taborak va taoloni ulug‘lashdir. Qur’oni karimda bunday marhamat qilinadi: Batafsil... TII katta o‘qituvchisi Nilufar SAIDAKBAROVA, 203-guruh talabasi Yoqutxon TOJIYEVA.
