Ота-онани эъзозлаш, устозни ҳурмат қилиш, Ватан учун жон фидо қилганларни дуо билан ёд этиш — мўмин қалбининг гўзал фазилатларидандир. Аждодларимиз бежиз: “Ўтганни унутганнинг келажаги йўқ”, деб айтмаганлар. Илдизидан узилган дарахт қандай қуриса, тарихидан узилган миллат ҳам маънан заифлашади.

Urush - bu tarix sahifalarida qora siyoh bilan yozilgan fojea emas, balki inson qalbiga o‘yilgan, o‘chmas izdir. U nafaqat tuproqni titratadi, balki yuraklarni ham larzaga soladi. U nafaqat shaharlarni vayron qiladi, balki insonning ichki dunyosini ham chilparchin etadi. Ammo ana shu vayronaliklar orasidan ba’zan eng buyuk fazilatlar - fidoyilik, sabr, mehr va imon g‘uncha kabi unib chiqadi. O‘zbekiston xalqi urush yillarida aynan shunday mo‘’jizani yaratdi. Bu - oddiy jasorat emas edi. Bu - sukutdagi qahramonlik edi.