Ислом жамиятда аёлга инсоният тараққиётида ижобий ва фаол қатнашиши учун ўрин берган. Бунинг учун аввало унинг ўзига таълим олиш, маданий савиясини ошириш ва илмий ишлар билан машғул бўлиш ҳаққини берди. Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам “Илм талаб қилиш ҳар бир муслим ва муслимага фарздир”, деб илм олишнинг фарзлиги борасида аёлларни эркаклар билан бир ўринда зикр қилдилар. Бундай чақириқнинг жавоби ўлароқ Ислом жамиятида кўплаб олима аёлларни тақдим этди. Улар ҳам ўз ўрнида Абу Ҳанифа, Имом Бухорий, Замахшарий, Марғилоний, Навоий, ибн Сино, Амир Темур, Бобур каби олиму саркардаларни тарбия қилдилар. Зеро, “Ҳар бир буюк шахс ортида аёл туради”, деган сўз айни ҳақиқатдир. Бу тўғрида мутафаккир шайх Саъдий Шерозий шундай дейди: “Илм – аёл учун зийнат. Ақлини нодонликдан халос этган ҳар бир аёл номус, иззат, аёллик қадрини тушуниб етади. Бундай аёл ҳеч бир ишда адашмайди. Илмсиз аёл эса бола тарбиялашда турли хатоларга йўл қўяди”... - “Ақоид ва фиқҳий фанлар” кафедраси катта ўқитувчиси Фарҳод ЖЎРАЕВ
Инсон ҳаётида ота-онадан улуғ, уларнинг дуосидан қимматлироқ неъмат йўқ. Биз улар сабаб дунёга келдик, меҳри билан вояга етдик ва дуолари билан ҳаёт йўлларида қадам ташламоқдамиз. Шу боис Ислом динида ота-онага яхшилик қилиш, уларни эъзозлаш ва рози қилиш энг улуғ ибодатлар қаторига қўйилган. - ТИИ Модуль таълим тизими талабаси, Тўрақўрғон тумани “Исҳоқхон тўра” жоме масжиди имом-хатиби Жаъфархон СУФИЕВ
Рамазон – бу шунчаки ой эмас, балки қалбларни поклайдиган, руҳни тарбиялайдиган ва инсонни ўз нафси билан юзлаштирадиган муборак мактабдир. Бу ойда мўмин гўё янги ҳаёт бошлайди. Чунки Рамазон – тоат, ихлос ва гўзал хулқ ойидир. Рамазонда биз саховат ва шукрни ўрганамиз: муҳтожга қўл узатишни, борини бўлишишни, эҳсон қилишни ҳамда бир қултум суву бир бўлак ноннинг қадрини ҳис этишни англаймиз. Исор туйғуси кучаяди – ўзимиз оч бўлсак ҳам, ўзгаларни устун қўйишни ўрганамиз. Меҳр-шафқат, мурувват, карам, тавозе ва сабр каби фазилатлар шу ойда қалбимизда мустаҳкам ўрнашади. - ТИИ Модуль таълим тизими талабаси, Тўрақўрғон тумани “Исҳоқхон тўра” жоме масжиди имом-хатиби Жаъфархон СУФИЕВ
Тиллар — моддий ва номоддий меросимизни сақлаш ҳамда ривожлантиришнинг энг кучли воситаларидир. Она тилларининг кенг тарқалишини рағбатлантиришга қаратилган барча саъй-ҳаракатлар нафақат тил хилма-хиллиги ва кўп тилли таълимни қўллаб-қувватлашга, балки бутун дунёда тил ва маданий анъаналар ҳақида янада чуқурроқ англашни ривожлантиришга ҳам хизмат қилади. Шунингдек, бу тушуниш, бағрикенглик ва мулоқотга асосланган бирдамликни мустаҳкамлашга илҳом беради.
Заҳириддин Муҳаммад Бобур деганда кўз олдимизда нафақат буюк саркарда ва давлат арбоби, балки нозиктаъб шоир ва қомусий олим гавдаланади. Унинг илмий мероси ичида алоҳида ўрин тутган, аммо асрлар давомида кўпчилик учун сирли бўлиб келган хазиналардан бири — «Хатти Бобурий» бўлиб, Заҳириддин Муҳаммад Бобур ихтиро қилган хат тури ҳисобланади. «Хатти Бобурий» кўплаб тадқиқотчилар эътиборини тортиб келган. Шарқшунослардан А.Бевериж, С.Азимжонова, Собир Муҳаммад, М.Ҳеравий, Али Алпарслон, Г.Маоний ва бошқалар «Хатти Бобурий» тўғрисида ўз фикрларини билдирганлар. Жумладан филолог олим Ўктам Султонов ўз тадқиқотларида ушбу алифбонинг моҳиятини янги қирраларини очиб берган. XVI асрда туркий тиллар ривожланиши янги босқичга чиққан эди. Ўша даврда қўлланилган араб ёзуви туркий тилнинг товуш тизимини, хусусан, унли товушларни тўлиқ ифодалай олмасди. Бобур Мирзо мана шу бўшлиқни тўлдириш, ёзувни соддалаштириш ва халқ учун тушунарли қилиш мақсадида 1504 йили 20 ёшида Қобулда янги алифбо — «Хатти Бобурий»ни ёхуд хатти шоҳий[1] деб аталувчи ёзув турини ихтиро қилди. Ўктам Султонов таъкидлаганидек, бу шунчаки ҳарфлар йиғиндиси эмас, балки туркий тилнинг ички имкониятларини юзага чиқаришга қаратилган илк жиддий тил ислоҳоти эди. Бу ёзув ўнгдан чапга қараб ёзилади. У бошқа ёзув тизимлари билан боғлиқ эмасдек туюлса-да, мавжуд намуналар унинг араб абжад тизимининг махфий коди (шифри) бўлиши мумкинлигини кўрсатади... - Ё.Бухарбаев ТИИ Ёшлар масалалари ва маънавий-маърифий ишлар бўйича проректор
