Одам тафтин одам олади... Агар оилам ва яқинларим ёнимда бўлишмаганида ушбу залворли зарбадан халос бўлишим анчайин қийин кечарди, деб ўйлаб қоламан баъзида. Турмуш ўртоғимнинг тоғдек елкасига бошимни қўйиб йиғлаганимда, бу Aллоҳнинг синови эканлигини ва биз сабрли бўлишимиз ҳамда мусибатимизни тақдирдан деб қабул қилишимиз кераклигини мудом эслатар, тасалли берар ва ҳайтимга қувонч бағишлаш учун ўзини турли кўйларга солиб, вазиятдан чиқариб юборарди.

Муолажалар тугаши арафасида жисмоний ва руҳий изтиробларим туфайли уйқумни деярли йўқотдим. Бир куни ўзимни мажбурлаб ётоқдан турдим ва таҳорат олиб, таҳажжуд намози ўқий бошладим. Ё Раббим! Мен ҳеч қачон мана шу ибодат пайтидагидек ўзимни Aллоҳга яқин ҳис қилмагандим! Одатда, тўсатдан йиғлай бошлаганимда, эрим, онам ёки қайнонам менга тасалли беришарди. Лекин бу сафар умуман бошқача бўлди.

Илм таҳсил қилишда ва илмдан ҳақиқий насибадор бўлишда олимлар бир қанча воситаларни санаб ўтганлар. Хусусан, Шайх Муҳаммад Аввома ҳазратлари ўзларининг “Маъалим иршадийя фи синаъати толиби илм” (Ҳақиқий талаба етиштиришдаги йўл-йўриқлар) асарида илм таҳсил қилиш жараёнида – “тафарруғ” яъни, буткул илм учун ажраб чиқиш, илм олишдан тўсадиган ҳар қандай ишлардан фориғ бўлишни алоҳида боб сифатида келтирадилар. Бу борада олимларнинг ақлбовар қилмас ҳикоялари бор-ки, илм ўрганаётган ҳар бир талабани жиддий ўйлантиради.

Ўрта Осиёга ислом дини билан бирга кириб келган араб ёзувидан олдин ҳам мазкур минтақаларда ёзувлар мавжуд бўлиб, ундан тўлиғича фойдаланиб келинар эди. “Бу ёзувлар ўз системасига кўра, асосан, фонографик – ҳарф-товуш ёзувидан иборат бўлган.”[1] Қадимги туркий битикларда Биринчи ва Иккинчи турк хоқонликлари даврида (VI-VIII юз йилликлар) яшаган туркий халклар “кўк турклар"[2] деб аталиб, улар қўллаган ёзувни “кўк турк алифбоси” деб аталган. Шунингдек, “қадимги Хоразм ёзуви”, “Суғд ёзуви”, “Парфиона ёзуви”, “Моний ёзуви”, “браҳма ёзуви”, “сурёний ёзуви”, “уйғур ёзуви”. Бу ёзувда ёзадиган хаттотларга Амир Темур ҳам алоҳида эътибор қаратган. - Ёқуб БУХАРБАЕВ, Имом Бухорий номидаги Тошкент ислом институти “Тиллар” кафедраси катта ўқитувчиси, Алишер Навоий номидаги Тошкент Давлат ўзбек тили ва адабиёти университети мустақил тадқиқотчиси

Ирфон сари қадамлар... Аллоҳга ҳамдлар бўлсинки,  бизга энг раҳмли ва шафқатли дин лутф айлаган. Ислом динида ҳомила тушиши ҳақидаги мавзуларни ўқиш асносида, тўғриси, лол бўлиб қолдим. Мавзуга оид ҳадислар, бирон сабаб билан фарзандидан айрилган саҳобия аёллар ҳақидаги ривоятларни ўқиб ўзимдан уялиб кетдим, ичимда улкан тасалли топдим. Ушбу гўзал ҳадисга дуч келгунимга қадар, энди боламдан абадий айрилдим, деб кўзёши тўкиб юрган эканман.