Бағрикенгликка динимизда “мурувват” дейилиб, бу тушунча кенг маънода чиркин нарсалар ва воқеалар қаршисида гўзалликни устун қўйиб, меҳрибонлик қилиш ҳамда ҳар бир воқеликка гўзаллик нуқтаи назаридан ёндошиш, эътиқод, маданият, анъаналарга нисбатан ҳурмат ва эҳтиром билан муносабатда бўлиш, демакдир.

Аллома Тафтазоний файласуфлар, мўътазилийлар, жабарийлар ва қадарийлар каби турли фирқа ва гуруҳларнинг фикрларини келтириб, уларга  Аҳли сунна вал жамоанинг раддияларини бериб борган.

Саҳобаи киромларнинг барчаси ҳам аҳли фиқҳ эмас эди. Уларнинг орасида ҳам ижтиҳод даражасига етган ва у даражага етмаганлар мавжуд эди.

Афсуски, нафақага чиқиб ­зерикиб қолган ҳам, ҳаётдан аламзада аёл ҳам муқаддас динимизни ўрганмасдан отинойиликка талабгор бўлмоқ­да. Отинойилик дегани биргина рўмол, қофия, дуо ёки сўзга чечанлик қилишми?

Ахборот воситаларида нохуш хабарларни Ислом шиорлари билан боғлаб – “масжидда бундай бўлди”, “имом бундай қилди” деб ёритиш кўпаймоқда. Булардан мақсад нима?