Ислом оламида бешинчи аркон муборак ҳаж зиёрати адо қилинадиган зулҳижжа ойи кириб келди. “Йўлга қодир бўлганлар зиммасида Аллоҳ учун Байтни ҳаж қилиш (фарзи) бордир”, деган ояти каримага – Аллоҳ таолонинг амрига мувофиқ зиёратчилар ҳаж амалини бажаришга ошиқмоқдалар. Зулҳижжа ойининг фазилатли қурбонлик кунларида қурбонликни ният қилганлар, ушбу ниятини адо қилганларга беҳисоб ажру савоблар ёғилиши бор. Ҳазрати Али розиёллоҳу анҳу Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васалламдан ривоят қилган ҳадисда  “Кимки қурбонликка жонлиқ олиш учун бозорга борса, Аллоҳ таоло ҳар бир қадамига ўнта савоб ато этади ва гуноҳларини кечиради. Қурбонликни савдо қилаётганда, айтган сўзларини тасбеҳ ўрнига қабул қилади. Қурбонлик учун берган ҳар бир дирҳамига етти юз дирҳам савобини беради. Қурбонликнинг ҳар қатра қонидан ўнта фаришта ясатади ва улар қиёматгача унинг истиғфорини айтадилар. Қурбонлик гўштининг ҳар луқмаси учун бир қулни озод қилганлик савоби ёзилади”, дедилар.

Islom dinida ta’ziya, ya’ni mayyit ahliga hamdardlik bildirish, koʻngillarini koʻtarish savobli ishlardandir. Bu haqida Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Kim birodariga musibat sabab ta’ziya bildirsa, Alloh unga Qiyomat kuni ikrom liboslaridan kiydiradi”, deganlar. Shuningdek, boshqa bir hadisda: “Kim musibatga uchraganga ta’ziya bildirsa, unga ham musibatga uchraganning mislicha savob bor”, deya ta’ziyaga targʻib qilganlar. Shunga koʻra ulamolarimiz har bir musulmon erkak va musulmon ayolga ta’ziyaga borish mustahab deb hukm qilganlar. Ta’ziyaga borgan kishi shunday deb aytishi sunnatdir: "Alloh ajringizni ulugʻ qilsin, azangizni chiroyli qilsin va mayyitingizni magʻfirat qilsin".

Bir kishi Arafotda ulovidan yiqildi-da, boʻyni sinib, vafot etdi. Shunda Nabiy sollallohu alayhi vasallam: “Unga xushboʻylik surtmanglar (yaʼni, jasadiga atr quymanglar) va boshini yopmanglar! Zero, u Qiyomat kunida talbiya aytgan holida qayta tiriltiriladi” dedilar. Biz sajda uzra, roʻzador holatda yoki ehromda vafot etgan kishilardan goʻzal xushxabar umid qilamiz. Biroq, “goʻzal xotima” faqatgina biron ibodat ustida jon berish degani emas...

Хато — бу йиқилиш эмас, балки туриш учун берилган имкониятдир. Оқил инсон ҳар бир хатосини ўқитувчи деб билади. У ўзини таҳлил қилади, камчиликларини англайди ва янада мукаммал бўлишга интилади. Аҳмоқ эса хатосини тан олмасдан, бошқаларни айблаш билан овора бўлади. Шу боис, ҳар биримиз ўз нафсимизни сўроққа тутишни ўрганишимиз лозим. Чунки ҳақиқий камолот — ўз хатоларини тан олиш ва улардан сабоқ чиқаришдадир. Ҳаёт йўлида адашмаслик учун инсонга ақл, виждон ва тавба эшиги берилган. Бу эшикни оча билган инсон — бахтли инсон.

Oila jamiyatimizning boshlang‘ich bo‘g‘ini, elimizning go‘zal urf-odatlari va qadriyatlarini o‘zida asrovchi muqaddas mo‘jaz maskan. Ezguliklar oiladan boshlanadi, undan mahallaga ko‘chadi, jamiyatga kirib boradi. Islom dinida,yani dinimizda  oilaga katta e’tibor berilib, uni qanday tashkil qilish, oila a’zolarining huquqlari, farzandlar tarbiyasi, oiladagi kelishmovchiliklarni oldini olish va oilaviy turmushda kelib chiqadigan barcha savollariga javob topish mumkin. Oilali bo‘lish insoniyat naslining ko‘payishi va qiyomat kuniga boqiy bo‘lishi uchun lozim bo‘lgan haqiqiy yo‘ldir. Islom dinida nikoh-bu Alloh taoloning amri, Payg‘ambarimiz Muhammad Sallallohu Alayhi Vasallamning sunnatlari bilan, mo‘min-musulmonlarning guvohligida bog‘lanadigan muqaddas aloqa vositasidir. Umr yo‘ldoshini tanlashda har ikki tomon ham teng huquqga egadir.