Бугунги кунда кўплаб мусулмон юртларида жамият ичида тафриқа ва фитналар келиб чиқишига сабаб бўлаётган жиддий муаммолардан бири – такфир, яъни мусулмонларни «кофир» деб фатво чиқаришнинг кўпайганлигидир. – Тошкент ислом институти талабаси Азимжон РИХСИБОЕВ
Movarounnahrda fiqh maktabining vujudga kelishi tarixiy jihatdan Somoniylar hukmronligi (819–999 yillar) davriga to’g’ri keladi. Ayni shu davrda Balx bilan Movarounnahr o’rtasida madaniy aloqalar yaxshi rivojlangan paytlar edi. Shuning uchun mahalliy fiqh maktabi shakllangan dastlabki davrlarda Balx, Bag’dod va boshqa hanafiy mazhabi markazlarining ta’siri sezilib turardi. Zero, Turkistonlik ulamolar dastlab Bag’dod va xalifalikning boshqa shaharlarida ta’lim olishar va o‘rgangan ilmlarini dars berish va asarlar yozish orqali keyingi avlodga yetkazar edilar. – Toshkent islom instituti talabasi Muhammad ISROILOV
Namozda qiroat qilish — namozning rukunlaridan biri hisoblanadi. Bu amal imom uchun ham, yolg‘iz o‘qiyotgan kishi uchun ham muhimdir. Biroq muqtadiy, ya’ni imomga ergashgan odam uchun bu hukm qanday bo‘ladi? U qiroat qiladimi yoki imomning qiroati unga yetarlimi? Ushbu maqolada Hanafiy mazhabiga tayangan holda ushbu masala tahlil qilinadi. – Toshkent islom instituti talabasi Bahodir IBROHIMOV
Zamonaviy dunyoda texnologiyaning rivojlanishi insonlar o‘rtasidagi aloqa vositalarini kengaytirdi, shu bilan birga shaxsiy hayot daxlsizligi, sir saqlash, va axloqiy mas’uliyat tushunchalariga ham jiddiy tahdid solmoqda. Ayniqsa, josuslik – ya’ni birovning yashirin sirlarini izlash va fosh qilish kabi illatlar turli zamonaviy ko‘rinishlarda jamiyatga singib bormoqda. – Toshkent islom instituti talabasi Anvar XUJAXANOV
Муаллимга кибр қилиш, уни менсимаслик тубан хулқ ҳамда нифоқ аломатларидан ҳисобланади. Имом Табароний “ал-Кабир”да ривоят қилган ҳадиси шарифда бундай дейилади: “уч тоифа инсон борки, уларни фақат мунофиқгина хорлайди: Исломда мўйсафид бўлган қария, илм соҳиби ва одил раҳбар”.
Имом Қуртубий роҳимаҳуллоҳ дедиларки: Агар мутакаббир кишини кўрсанг билгинки, унинг намози кам ёки ундан бутунлай маҳрум бўлган. Чунки кибр билан кўп сажда қилиш бирга жамланмайди.
Ривоят қилишларича: Бир кишиникига меҳмон келиб қолди. Уйда меҳмонга қўядиган ҳеч вақо йўқ эди. У бир литр қатиқ олиб келиб, беш литр сув қўшиб, туз ва муз солиб, айрон тайёрлади. Бир литр қатиқ беш литр сувни қабул қилиб, тотли ичимликка айланди. Агар ўша қатиққа бир томчи бензин тушиб кетганида уни ичиб бўлмас эди.
Худди шунингдек, салгина такаббурлик ҳам амални бузиб юборади. Мутакаббир кимса Аллоҳдан тўсилади, халойиқ томонидан нафратга учрайди. Аллоҳ таоло бу ҳақда «Чунки уларга ёлғиз Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ дейилган вақтда кибр-ҳаво қилган эдилар», деган (Соффот сураси, 35 оят)… – Жаъфархон СУФИЕВ, ТИИ талабаси
