«Муҳаббат» сўзи аслида мойиллик, севиш, суйиш, яхши кўриш, кўнгил қўйиш, ишқ, хоҳлаш, талпиниш, интилиш маъноларини англатади.

Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам пайғамбарлик келгач, тижоратни тўхтатиб, рисолатни етказиш, инсонларни ҳидоятга бошлаш учун даъват ишлари билан банд бўлдилар.

Уммат ҳаётининг ҳар бир жабҳасида ва амалида Аллоҳнинг розилигини топиши ва Қуръонда баён қилинган буйруқ ва қайтариқларнинг батафсил шарҳланиши ва тушунарли бўлиши учун вақти-вақти билан ҳамда вазият тақозосига кўра Пайғамбарга ваҳий юборилади. Бу ваҳий одамларга оғзаки етказилмайди.

Сийрат фанини ўрганиш фойдаларидан яна бири бу ислом ақидасини тушунишга ёрдам бериши.

Салмон Форсий розияллоҳу анҳу Форс мамлакатига амир этиб тайинландилар. Шаҳарда шомлик бир киши Салмон Форсийни кўриб, уни ҳаммол деб ўйлади.