Ahkom hadislari jamlangan kitoblar ikki qismga bo‘linadi: Birinchi qism – faqat ahkom hadislarini oʻz ichiga olgan kitoblar. Ikkinchi qism – ahkom hadislarini va boshqa mavzudagi hadislarni birgalikda jamlagan kitoblar.
Xalqimizda “til bilgan, el bilar”, “tilga eʼtibor - elga eʼtibor” degan hikmatli maqollar mavjud. Dunyodagi qaysi bir xalqni olmaylik, uning oʻz oʻrni, mavqei, milliyligi va tarixiy rivojlanish yoʻli bor. Xalqning madaniy-maʼnaviy boyligi, aql-idroki, tafakkuri hamda ilmiy va tarixiy boyliklari uning tilida oʻz ifodasini topadi. Til - ilm oʻrganish kalitidir. Tillarni puxta bilish - katta imkoniyatlar eshigini ochadi. Shuning uchun ham dono xalqimiz “ish bilganga bir tanga, til bilganga ming tanga” deb bejiz aytishmagan. Hozirgi davrda ham ishni, ham chet tillarini bilish shart deb oʻylaymiz. Shunday ekan, har doim oʻqish va oʻrganishdan toʻxtamanglar.
“Tovali-ul anvor” asari muallifi shayx Muhammad Obid Sindiyning to‘liq ismi shariflari quyidagicha: Muhammad Obid ibn Ahmad Ali ibn Muhammad Murod ibn Muhammad Yoqub Ayyubiy, Ansoriy, Sindiy. Alloma Muhammad Obid Sindiy nomi bilan tanilganlar. Allomaning “Ayyubiy, Ansoriy” nisbatlari, eng yuqori bobolari, buyuk sahoba Abu Ayyub Ansoriy roziyallohu anhuga borib taqaladi. Obid Sindiy rohimahulloh buyuk sahobaning zirriyotlaridan hisoblanadilar. Obid Sindiyga “Sindiy” deb nisbat berilishi sababi, avvallari “Sind” deb yuritilgan, hozirgi Pokiston hududida tavvallud topganlaridir. Alloma Pokiston hududidagi, hozirgi kunimizda ma’muriy markazi Karochi bo‘lgan, Shimoliy Haydarobodga yaqin, Siyvan(Sihvan)[1] shahrida, tahminan 1190-hijriy\1776-milodiy sanada tavallud topganlar.
Dinimiz musulmon insonning har bir so‘zini ahamiyatli deb biladi. Kundalik hayot va o‘zaro muomalalardan tortib, hatto Robbi bilan bo‘lgan ahdlashuvlarni ham tartibga solib bergan Islom insonlarga oson qilingan dindir. Qasam va nazr ahd hisoblanadi. Alloh taolo qasam va ahdga vafo qilish muhim ish ekani bois Qur’oni karimda bir necha oyatlarni nozil qilgan.
Abu Umoma roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Menga juma kuni va juma kechasi salovat aytishni ko‘paytiringlar. Kim menga bir salovat aytsa, Alloh unga o‘nta salovat aytadi, deganlar”. (Imom Bayhaqiy rivoyati) Nabiy ssllallohu alayhi vasallamga salovat aytish Qur’on orqali ham, hadislar bilan ham buyurilgan amaldir. Nabiy ssllallohu alayhi vasallamga Alloh taolo, farishtalar va payg‘ambarlar ham salovat aytishadi. Biz mo‘minlar ham salovat aytishga buyurilganmiz. Bu, nafaqat Alloh oldidagi bandalik vazifamiz, balki iki olam saodatini ko‘rsatgan ikki olam Sarvari oldidagi ummatlik tashakkurimizdir!
