Муайян бир тарихий воқеа билан далилланиш тўғри эмас, бу воқеа Расуллоҳ соллоллоҳу алайҳи ва саллам замонида бўладими, Чоҳорёрлар замонида содир бўладими фарқи йўқ. Чунки ўша замонда бўлган ҳолат ҳозир йўқ бўлишлиги мумкин. Шундан келиб чиқиб ислом тарихида ерга нисбатан унинг шаръий эканлигини келтириб чиқармайди... - 4-курс талабаси Қудратов Муҳаммаджон
“Зикр” сўзи ҳам араб тилидан олинган бўлиб, луғатда “эслаш” маъносида. Шаръий истелоҳда “Банда Аллоҳни унинг исм ва сифатлари ила зикр қилиши, ёки Унинг шаънига лойиқ бирор бир мақтовни ифода қилишидир”... - “Таҳфизул-Қуръон” кафедраси ўқитувчиси Жаҳонгир Убайдуллоҳ
IX-XI асрларда мантиқ масалалари билан астойдил шуғулланган Ўрта Осиё мутафаккирларидан Фаробий, Ибн Сино, Абу Абдуллох ал-Хоразмийларни кўрсатиш мумкин... - Махсус сиртқи бўлим талабаси Хужақулов Хурсанмурот
Абулғозихоннинг иккинчи – йирик асари “Шажарайи турк” номи билан машҳур. Мазкур асарнинг асосий қисми 1663-1664 йилларда ёзилган. - 4-курс талабаси Ибрагимова Адиба
