Имом Термизий раҳматуллоҳи алайҳнинг “Сунани Термизий” асарларига Ҳабибур Роҳман Ал-Хойрободий ҳазратлари “Мискуш шазий” номли шарҳ битмишлар. Ҳазрат ушбу китобларида бир ҳадисни шарҳлаб, қизиқ ва ибратларга тўла бир воқеани келтирадилар. Ўша ибратли воқеани сизларга ҳам айтиб бергим келди...

Уммат “Саҳиҳайн”ни розилик ила қабул қилишлари маъноси

Усмон Боқилоний доим Аллоҳни зикр қилиб юрарди. У зот шундай деган: мен ифтор вақтида ейиш сабабли зикрдан машғул бўлиб қолганим сабабли гўё руҳим чиқиб кетаётгандай ҳис қиламан! Ўтган азизлардан бири дўстларига насиҳат қилиб шундай деган: менинг олдимдан чиққанларингда алоҳида-алоҳида кетинглар, шояд сизлардан бирингиз йўлида Қуръон ўқиб кетса, агар тўпланиб кетсаларингиз гаплашиб кетасизлар.

“Саҳиҳайн” ҳадислари қатъийликни ифода этадими? Бу икки китоб ҳақида Ибн Салоҳ раҳматуллоҳи алайҳнинг фикри

Ислом динида шариатга зид бўлмаган ҳар қандай касб-ҳунар, ҳар қандай соҳа вакили қадрланади. Жамият ривожи, аҳоли фаровонлиги учун қилинган зарра амал ҳам эътирофсиз, мукофотсиз қолмайди. Балки ҳар қандай яхши амал рағбатлантирилади.